Zorgpersoneelsfonds: parlementaire beslissing nodig om beschikbare middelen te kunnen inzetten

In oktober vorig jaar keurde de Kamer een amendement goed dat extra middelen uittrekt voor de aanwerving van bijkomend personeel voor de zorgsector. Voor 2019 was dat 67 miljoen euro, voor 2020 gaat het om ruim 400 miljoen extra. De middelen voor 2019 werden toegewezen via het Fonds Sociale Maribel. Voor 2020 is er echter nog altijd niet beslist op welke manier het geld effectief verdeeld en ingezet zal worden. Nochtans snakken de ziekenhuizen na de Coronapiek naar extra zuurstof. Zorgnet-Icuro vraagt dat het federale parlement dringend de nodige knopen doorhakt zodat de bestemde middelen via de reguliere ziekenhuisfinanciering ook effectief en duurzaam kunnen worden ingezet.

De Covid-19-crisis maakte het nog eens extra duidelijk, maar eigenlijk was het probleem al langer gekend: vergeleken met internationale benchmarks zijn er in de Belgische ziekenhuizen te weinig handen aan het bed. Uit een KCE-studie van begin dit jaar bleek dat één verpleegkundige in ons land gemiddeld zorgt voor 9,4 patiënten. Het Europese gemiddelde bedraagt 8 patiënten. De lage bestaffingsnorm vormt enerzijds een risico voor de kwaliteit van de zorg en de patiëntveiligheid, anderzijds verhoogt het de druk op de medewerkers, met meer ziekteverzuim en vervroegde uitstroom tot gevolg. Meer handen aan het bed van de patiënt is dus zonder meer een goede zaak. De ziekenhuizen waren dan ook zeer blij met het parlementair initiatief om een zorgpersoneelsfonds op te richten.

Eind 2019 moest alles snel gaan. De middelen moesten voor het jaareinde toegewezen worden om een jaaroverschrijding te vermijden. Daarom werd gekozen om de toewijzing te doen via het Fonds Sociale Maribel. Voor de besteding van de middelen 2020 is een meer structurele aanwending te verkiezen. De Federale Raad voor Ziekenhuisvoorzieningen adviseerde eind januari om de 400 miljoen euro toe te kennen via het Budget Financiële Middelen (BFM), zeg maar het reguliere werkingsbudget van de ziekenhuizen.

Helaas is er na bijna 5 maanden nog altijd geen beslissing. En kunnen de ziekenhuizen dus geen extra zorgmedewerkers aanwerven. Margot Cloet: “we vragen dat het federale parlement dringend knopen doorhakt; de middelen zijn vrijgemaakt. Enkel de beslissing over de manier waarop ontbreekt. Het kan wat rust brengen in een sector die zwaar onder druk staat.” De structurele inbedding in het BFM garandeert het meeste stabiliteit, de minste administratieve overlast en tevens een gelijke situatie voor de publieke en private ziekenhuizen. Dat is bij de piste Sociale Maribel niet het geval. We willen zo weinig mogelijk nieuwe ongelijkheden in het leven roepen en zoveel mogelijk transparantie. De financiering van de ziekenhuizen is zo al ingewikkeld genoeg.