Wanneer zorg niet planbaar is

In deze publicatie formuleert Zorgnet-Icuro aanbevelingen en beleidsprioriteiten voor een hervorming van de dringende geneeskundige hulpverlening en de organisatie van de spoeddiensten.

Op diverse fora wordt gedebatteerd om deze niet-planbare zorg beter te organiseren en betaalbaar te houden. Op basis van een SWOT bevraging i.v.m. de spoedopnames bij de Vlaamse ziekenhuizen, van een trendanalyse in de internationale literatuur en na verschillende aftoetsmomenten met de ziekenhuisdirectie en andere stakeholders, doet Zorgnet-Icuro een reeks concrete aanbevelingen.

 

Voor de reorganisatie van de dringende medische hulpverlening formuleren wij de volgende aanbevelingen:

1. Eén telefonische toegangspoort met één gezamenlijk pretriage-instrument en één gezamenlijke oproepcentrale moet de hulpvraag van de patiënt naar de meest geschikte setting leiden. Dit geldt ook voor de initiatieven 1733.

2. De zorgbehoefte van de patiënt is bepalend voor de beslissing over welke equipe (met welke kwalificaties) uitgestuurd wordt. Er is moet actie ondernomen worden om de juiste middelen (MUG, huisarts, PIT of ziekenwagen) in de juiste dosering in te zetten.

3. In geval van tijdskritische aandoeningen moet het mogelijk zijn om de patiënt onmiddellijk naar de meest geschikte setting te transporteren.

 

Voor de organisatie van de spoeddiensten pleit Zorgnet-Icuro voor:

1. Een integraal model waarbij de huisartsenwachtposten en spoeddiensten samengebracht worden op één locatie. De pretriage gebeurt door een verpleegkundige aan de hand van een gevalideerd pretriage-instrument onder supervisie van een arts. De patiënt wordt afhankelijk van de pretriagebeslissing doorverwezen naar de huisartsenwachtpost of spoeddienst.

2. De hervorming van de niet-geplande zorg is niet los te koppelen van de vorming van de regionale ziekenhuisnetwerken. Ook de horizontale netwerken met de eerste lijn, en meer bepaald de huisartsenkringen, zullen hierin een cruciale rol spelen. Stroomlijning van de spoeddiensten en taakafbakening zullen een onderdeel moeten vormen van de zorgstrategie van de netwerken.