Vlaamse en federale sociale onderhandelingen: graag meer investeringen

Vandaag manifesteren in Brussel vakbondsmilitanten uit de social profit. Zij klagen het "gebrek aan politiek engagement" van zowel de Vlaamse als de federale regering aan om tot nieuwe sociale akkoorden voor de sector te komen. Zowel Vlaams als federaal zijn de onderhandelingen van start gegaan; tot nu toe werd weinig tot geen resultaat geboekt.

Vlaamse VIA5

Begin mei lichtte de Vlaamse regering haar voorstel van onderhandelingskader toe voor een nieuw intersectoraal akkoord in de social profit, het zogeheten VIA5. Dat kader omvat 3 grote luiken:

  • De Vlaamse regering voorziet voor koopkracht een budget van 70 miljoen euro vanaf 2020.
  • De Vlaamse regering wil de kwaliteitsmaatregelen en uitbreiding vanaf 2018 financieren met middelen uit de federale taxshift. Die middelen bestaan uit een directe vermindering op de rsz-werkgeversbijdragen en worden onder andere ingezet voor de creatie van tewerkstelling via de sociale maribel.
  • Zicht op capaciteitsuitbreiding is er enkel voor de sectoren in het beleidsdomein Welzijn, Volksgezondheid en Gezin.

De intersectorale werkgeversorganisatie Verso, waarvan Zorgnet-Icuro deel uitmaakt, is vragende partij voor een wervend intersectoraal akkoord en vraagt aan de Vlaamse regering een sterk investeringsengagement. Een VIA-akkoord is bedoeld voor de versterking van de tewerkstelling, arbeidsvoorwaarden, kwaliteit en management. Al die luiken moeten op een evenwichtige manier aan bod komen. Dat is nu niet het geval met het voorstel van onderhandelingskader dat ter tafel ligt. Zo houdt de beloofde koopkracht vanaf 2020 geen engagement in van de huidige regering. Beloftes over de legislatuur heen bieden geen garantie. Daarom is het noodzakelijk dat er al in 2018-2019 een opstap komt tot koopkrachtversterking. Het is evenmin duidelijk hoe de inzet van de middelen van de taxshift kunnen aangewend worden om de uitdagingen inzake ICT, gegevensbescherming, energiebeleid, kwaliteitsbeleid, innovatie… te kunnen aangaan.

Federale sectoren

Ook de onderhandelingen over een sociaal akkoord voor de federale sectoren (o.m. het personeel in de algemene ziekenhuizen) verlopen zeer moeizaam. Dat heeft ook daar vooral te maken met het feit dat er geen duidelijkheid is over het budget, zodat de punten die ter tafel liggen, geen vooruitgang boeken.

Zo is er de uitbouw van een tweede pensioenpijler voor het niet-statutair benoemd zorgpersoneel, al sinds jaren een vraag van Zorgnet-Icuro. In plaats van de beloofde 0.6% van de loonmassa is ment tot nu toe niet verder gekomen dan 10€ bruto per trimester voor een voltijdse medewerker. Daarnaast onderhandelen we al meer dan een jaar over een nieuw loonmodel voor de federale zorgsectoren, waarbij we willen afstappen van een pure diplomaverloning naar een modernere en meer harmonieuze vergoeding op basis van de uitgevoerde functie. Maar ook daarvoor is meer budget nodig.  Voorlopig kan alleen onderhandeld worden over thema’s die weinig tot geen extra middelen vergen, zoals bv. ‘wendbaar werkbaar werk’, arbeidsduur…  

Zowel Vlaams als federaal pleit Zorgnet-Icuro voor meer investeringen. De andere besparingen die de sociale ondernemers opgelegd kregen – de ziekenhuizen meer dan 200 miljoen in de afgelopen twee jaar – maken dat alle marges opgebruikt zijn. Willen we als zorgsector in de toekomst een attractieve werkgever zijn, en voldoende nieuwe instromers kunnen aantrekken, dan moeten we oog hebben voor goede loons- en arbeidsvoorwaarden. Het is een maatschappelijke keuze. Anders zullen we genadeloos het onderspit delven in de “war for talent” die de komende jaren zal losbarsten.